[RedJohn]

[Akataleptos]

Hologram drogi krzyzowej masz odtwarzany nieustannie przed oczami, gdy utozsamiasz sie z trupem w umysle i jego ciezarem Wtedy gdziekolwiek sie nie spojrzy, tam jest parada martwych logosow.

Gdy tkwi sie gleboko pod woda, brakuje powietrza i nosi sie na sobie balast, to wydostac sie na powierzchnie jest najlatwiej zrzucajac obciazenie. Nie podam jakiejs specjalnej metody, po prostu trzeba sie zmeczyc ciezarem i go zrzucic, trzeba nieustannie i "fanatycznie" drazyc dziure w sobie, zadajac sobie pytanie "kim jestem"?, "kto jest swiadomy ze mysle?", a gdy juz sie dowie, ze nie jest sie ciezarem, to sie go puszcza i leci sie tam, gdzie chce i jest sie zawsze tam, gdzie sie powinno, bo nie ma juz pragnien.

Kazdy meczy sie sam soba na inny sposob.

[RedJohn]

No dobra a na ten ksiezyc to jak mam doleciec?

[Akataleptos]

A czy ja spadlem z Ksiezyca?

Dlaczego akurat tam. Ciagnie cie do tych kilkumetrowych blondwlosych przystojniakow?

Nie lepiej byloby zaprzyjaznic sie ze sloneczkiem?

[RedJohn]

Ok wszystko jedno, byle daleko Jak?

[Akataleptos]

Jesli przyszlo sie tutaj poprzez nabieranie obciazen, to unosi sie ku gorze poprzez ich zdejmowanie, co daje wrazenie lotu. W jaki sposob ciezar sie zdejmie, to nie ma znaczenia.

Chcenie czegos, to tylko obciazenie przykuwajace do ziemi. Musisz wyrobic w sobie taki nawyk odwracania wszystkiego, bo ten swiat widziany w codziennej swiadomosci w domysle ma byc odwroceniem oryginalnej kreacji. Przykladem odwrocenia jest to, ze gdy sie chce uwolnienia, to aby go osiagnac, trzeba pozbyc sie tego pragnienia, bo pragnienie uwolnienia jest czescia swiata odwroconego, ktore nie nalezy do oryginalnego, a wiec nie mozna za jego pomoca tego zdobyc.

Glownym ciezarem jest osobowosc, ale wydaje sie to czyms tak podstawowym, ze jest to ostatnia rzecz, ktorej ktokolwiek chcialby sie pozbyc. Nie ma niczego trudnego z porzuceniem ciezaru osobowosci, po prostu trzeba sie tym dostatecznie zmeczyc.

[Akataleptos]

Sprawa wyglada bardzo prosto:

Czlowiek jest otoczony zewszad przez nieskonczonosc, jednak nosi na sobie ciezary, znoszace go na dno metnej wody, topiac sie. Gdy zdejmuje ciezary, moze sie wynurzyc, nabrac oddechu i wtedy wciaga w siebie ta moc (ogien) naokolo, robi miejsce dla "zlotej proporcji", zgodnie z ktora wszystkie poszczegolne ciala i centra energetyczne moga skompresowac sie jako jedno, jako "serce nieskonczonosci".

Z calego ludzkiego ciala fizycznego zostaja tylko oczy. One jako pierwsze sie uksztaltowaly w procesie dlugiej ewolucji i podczas "obrocenia swiatow" cale cialo skompresuje sie do tych oczu wlasnie.

Gdy jest sie unoszaca nad wodami galka oczna, nie mozna zostac dopadnietym przez tych, ktorzy pozostali na dole z ciezarami, nie sa w stanie z tym balastem wzbic sie ku gorze.
Dlatego wlasnie na takim Sloncu mozna byc golym i wesolym i nie bac sie tych wszystkich kosmicznych balwanow i generalnie oni wszyscy sprawiaja wrazenie jakis oblakanych.

Reinkarnacja bierze sie stad, ze ktos sie topi, jego wieczna czesc unosi sie ku gorze, ale koledzy z dolu trzymaja cos, co zostawil u nich, a czego jeszcze swiadomie nie porzucil i to przyciaga go znow na dol.

Chodzi o to, aby podczas snu swiadomie sie wybudzic i nabrac powietrza.

[Akataleptos]

Gdy "olowiany sterowiec" zostanie zdjety, a "wieczne dzieci" z wszystkich zakatkow swiata, ktore nie daly sie zastraszyc i nie podazyly za iluzjami, zaspiewaja radosnie "plonie babilon" wtedy przyciagna do siebie sloneczne tornado.

To jest celem prawdziwych modlitw. Niewolnicy strachu modla sie do Ksiezyca, wysysajacego z nich krew.

Dzieciece serca maja moc do tego, by kierowac podmuchem slonecznym i wciagnac je w siebie bez szkody. Wibracja strachu jest niezgodna ze Sloncem, wiec w bezposredniej konfrontacji zastraszone istoty musza uciec aby ratowac swoj koszmar.

[Akataleptos]

Cytat:

Odpowiednia dieta jest czyms co przychodzi naturalnie wraz z odklejaniem sie od umyslowych projekcji.

Cytat:

Dieta naturalna jak oddech

Zgodnie z zasada "to co jest na dole jest takie jak to co jest na gorze" to to co czlowiek je, jest fizyczna manifestacja jego stanu ducha.
Jesli czlowiek jest przyklejony do zjawisk imitujacych cos slodkiego i dobrego (np. przeslodzonej "miloscia" muzyki popularnej), to gdy sie odkleja, to znika z jego zycia nadmiar tego co jest fizyczna manifestacja przyklejenia sie, czyli np. cukier i wszelkiego rodzaju sztuczne, trujace substancje slodzace.

Najlepiej jest traktowac to w taki prosty sposob. Wystarczy znalesc korzen wszystkiego, a ucinajac go pozbywa sie calej reszty, ktora z niego wyrasta. Nie jest wymagana znajomosc na temat zywienia. Jesli czlowiek pozbedzie sie z umyslu projekcji na temat czegos, czym nie jest, to znika z zycia to, co jest manifestacja tego na planie fizycznym.
Jesli z umyslu znika to, co uniemozliwia zaistnienie zlotej proporcji, to ta harmonia zlotej proporcji zmanifestuje sie w diecie samoistnie.

Wszystko staje sie proste i oczywiste, gdy dociera sie do siebie poprzez odejmowanie.

Rudolf Steiner napisał/a:

W zwykłym życiu człowiek postrzega świat zewnętrzny przy pomocy zmysłów. Postrzega zewnętrzny świat w kolorach, kształtach, dźwiękach i innych wrażeniach zmysłowych. Człowiek żyje w zwykłym życiu niejako wewnątrz świata wrażeń zmysłowych. W chwili, gdy wtajemniczenie ma dojść do pewnego określonego stopnia, człowiek nie może stawiać przed sobą świata zewnętrznego tak, że przeżywa błękit, czerwień czy inną barwę; musi być w stanie uczynić z przeżycia barwy - nie tracąc tego przeżycia - zwykły środek do zdobycia wyższego celu. W zwykłym życiu człowiek patrzy na przykład podczas pogodnego dnia daleko w przestrzeń świata i widzi błękit nieba. Żyje w widoku błękitu nieba. Jeśli chce zostać wtajemniczonym, to na określonym stopniu inicjacji musi być w stanie patrzeć na błękitne niebo tak, aby stało się dla niego całkowicie przezroczyste. Normalnie istnieje pewna „gra- 17 nica"; teraz ta granica musi się stać przezroczysta, a to, co człowiek chce zobaczyć, musi widzieć poprzez ten błękit nieba. Nie może teraz istnieć dla niego żadna granica. Albo weźmy różę. Dla zewnętrznego spojrzenia powierzchnia róży ograniczona jest czerwoną barwą. W chwili inicjacji czerwony kolor róży przestaje być ograniczeniem. Czerwień staje się przezroczysta, a poza nią ukazuje się to, czego właściwie się szukało. Kolor nie przestaje oddziaływać przez swoją naturę, ale wtajemniczony widzi inaczej, gdy patrzy przez błękit nieba, inaczej, gdy patrzy przez czerwień róży, a inaczej, gdy patrzy przez zorzę poranną itd. Przeżywa kolor w zupełnie określony sposób. Kolor staje się dla jego spojrzenia natychmiast przezroczysty, zostaje usunięty przez siłę duszy, która osiągnięta zostaje dzięki ćwiczeniom prowadzącym do tej przezroczystości. Tak jest ze wszystkimi wrażeniami zmysłowymi. O ile wcześniej były one tym, w czym żyło się, to po inicjacji stają się jedynie środkiem do przeżywania tego, co kryje się poza nimi. Podobnie jest na przykład z całym światem myśli. W normalnym życiu człowiek myśli. Proszę mnie teraz dobrze zrozumieć i nie popełnić błędu. Zauważycie zgodność, jeżeli porównacie to odpowiednio z innymi moimi wypowiedziami. Jednak można przecież powiedzieć, że na określonym stopniu inicjacji zanika w człowieku myślenie w zwykłym znaczeniu tego słowa. Nie chodzi o to, czy człowiek kiedykolwiek dojdzie do tego, aby móc zatrzymać myślenie pozbawione znaczenia - wtajemniczony mógłby do tego dojść - lecz o to, aby z czegoś, co stanowiło cel i sens życia duszy, uczynić zwykły środek. Oznacza to, że człowiek podlegający inicjacji przeżywa nowy świat. Aby mógł go przeżyć, to poza innymi rzeczami, o których będziemy jeszcze mówić, musi wyjść poza zwykłe myślenie na planie fizycznym. Gdy człowiek żyje na planie fizycz- 18 nym, to czyni osądy o rzeczach, zdobywa o nich poglądy, tworzy swój punkt widzenia. Od pewnego stopnia wtajemniczenia osądy i poglądy na temat rzeczy nie mająjuż żadnego znaczenia, żadnej wartości. Muszę tu poczynić pewną uwagę, ponieważ mówimy o regionach życia duszy, które tak bardzo różnią się od tego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni, że bardzo łatwo mogą powstać różne nieporozumienia. Kiedy osiąga się taki stopień wtajemniczenia, który będę musiał opisać w celu dalszych rozważań, to musi też z reguły istnieć dla człowieka możliwość prowadzenia pewnego rodzaju podwójnego życia. W zwykłym, codziennym życiu nie jest w ogóle możliwe, ażeby nie myśleć o rzeczach i nie oceniać ich. Na planie fizycznym jesteście zmuszeni do oceniania rzeczy i do myślenia o nich; stanowi to dla Was rzecz najbardziej oczywistą że człowiek musi na planie fizycznym myśleć. Załóżmy, że siedzicie w pociągu i nie myślicie; wtedy na stacji, na której macie wysiąść, nadal będziecie siedzieć. Jeśli się nie myśli, to może dojść do sytuacji, że antropozof, który powinien chronić swoją kartę członkowską, zostawi ją w zwykłym życiu na dowolnym miejscu, co jest przecież sprzeczne z zasadą ochrony tej karty. Świat zorganizowany jest właśnie w taki sposób, że człowiek musi oceniać i myśleć. Jednak z takim ocenianiem i myśleniem nie wejdzie się do wyższych światów. Może jedynie nastąpić pewnego rodzaju przemieszanie obu stanowisk. Ktoś może być tak bardzo opanowany przez chęć wniknięcia w wyższe światy, że może o tym zapomnieć. Jednak obowiązującą zasadą musi być rozdzielenie obu tych rzeczy. W życiu na planie fizycznym zdolność oceniania jest regułą absolutnie zdrową i konieczną; jednak musi być jasne, że dla wyższych światów właśnie to, co człowiek tak energicznie wykształca dla planu fizycznego, może być jedynie środkiem.

[Akataleptos]

[Akataleptos]

Cytat:

Ok wszystko jedno, byle daleko Jak?

Zgodnie z zasada samopodobienstwa, jesli aspiruje sie do zamieszkania np. na Sloncu, ktore swieci jednakowo zarowno bandytom jak i uzdrowicielom, ktore pozostaje nieporuszone niezaleznie od "ogromu" prowokacji (jak to robia np. istoty manipulujace "przywlaszczajace" sobie jego tozsamosc, co nie zmienia pojednawczego nastawienia Slonca do tych istot), to nalezy rozbudzic w sobie to samo.
Slonce nie broni sie przed niczym, bo nie ma niczego do obrony, nie atakuje, chociaz "pojednawczy podmuch" jest w stanie przegonic istoty, ktore zatracone w snach, poczuja sie zaatakowane i zmuszone do ucieczki.

Na tym polega wlasnie panowanie i potega prawdziwej milosci w stosunku do calej reszty. Kazdy w koncu zmieknie

[Akataleptos]

Cytat:

zadnych bliskich osob

Powiedziec "bliska osoba" to tak jakby powiedziec "sucha woda".

Osoba, czyli osobnosc, cos co nie jest bliskie.

Typowy belkot swiata.

[Akataleptos]

Cytat:

Cale to cierpienie na swiecie bierze sie stad, ze od urodzenia az do smierci czlowiek nosi w sobie obcy umysl, ktory wmawia mu, ze jest czyms, czym w rzeczywistosci nie jest i czego nalezy bronic, co nieustannie wytwarza na zewnatrz projekcje ataku, ktorej nie da sie zatrzymac inaczej jak poprzez rozproszenie tej obcej instalacji.

Wiec czemu sluzy cale te cierpienie niewinnych istot na calym swiecie?
Sposob dzialania ego, jego mechanizmy dzialania, sa niezrozumiale i bezsensowne, wiec i jego skutki, ktore tworzy na swoje podobienstwo, rowniez sa takie.
Nie da sie wytlumaczyc tych wszystkich obozow koncentracyjnych, tak samo jak nie mozna wytlumaczyc jakie znaczenie moze miec to, ze 2+2=5 i jaka plynie z tego nauka na przyszlosc, poza tym, ze jest to obled.
Nie ma sensu tez zachowywanie tego w pamieci, nie ma sensu skladanie holdu poleglym, wszystkie zbrodnie na swiecie powstaly wlasnie z powodu pamieci reakcji na wydarzenia rozegrane w przeszlosci, ktore nastepnie rzutuje sie na terazniejszosc, tworzac projekcje zbrodni.
Z tego co widze, to cale cierpienie na swiecie jest jedynie ponurym wspomnieniem przeszlosci, ktore w wiecznej terazniejszosci nie moze miec miejsca.
Ostatecznie wszelcy bandyci nie zostana ukarani, bo wspomnienie tego co zrobili innym i wspomnienie uczuc innych istot ktorym to uczynili, samo w sobie jest juz jak adekwatna kara piekla. Zgodnie z zasada samopodobienstwa, kara za obled moze dokonac sie tylko w obledzie, a obled nie moze miec zadnych konsekwencji tam, gdzie jest zdrowie.

Czy mozna tez mowic o czyms takim jak skala obledu?
Czy czlowiek, ktory oplywa w bogactwo, walczy cale zycie o to by je zdobyc, by je utrzymac, a w koncu i tak smierc go dopada i traci wszystko, jest mniej obledny od dziecka, ktore rodzi sie by po pieciu latach wpasc pod kola samochodu? W bezsensie jest tylko skala maksymalna, nie ma zroznicowania.

[Akataleptos]

Inne cwiczenie obmyslone przeze mnie:

Z zamknietymi oczami zwrocic twarz ku Sloncu i z kazdym oddechem polykac swiatlo, poczuc, ze jest to surowa i nierozcienczona energia, ktora w ustach jest slodka jak miod, ale gdy dociera do wnetrznosci, to napotyka opor i staje sie gorzka i nieprzyjemna.
Gdy idzie sie z tym uczuciem przez zycie, to kazde nieprzyjemne wedlug interpretacji ego zdarzenie, ktore zostanie przezyte swiadomie (oddychajac), bez zatracania sie, bedzie robilo maly otwor w ciele, przez ktore bedzie moglo wypromieniowac na zewnatrz ku wszystkim stworzeniom jednakowo.

[Akataleptos]

Cytat:

Demiurg, Samael/Jahwe/Wujek Sam - to bog handlu, jest wladca Ksiezyca, ktory jest jak pryzmat rozszczepiajacy swiatlo.

Nie do konca w ten sposob.

"Centrala" matrixa, nadajaca sygnal czakr znajduje sie w pierscieniach Saturna.
To jest cos w rodzaju "bitwy" pomiedzy "Satanem", a "Sanat Kumara", zwanym tez Chrystusem, personifikacja Slonca.

Albo tez Sauron jako "wladca pierscieni".

Ksiezyc jest lokalnym ziemskim "panelem sterowania" umyslow, narzucajacym zaslone na kobieca energie, czy tez uzywajac innego okreslenia: obladowuje siatka z zakupami.

Nie tylko Ziemia ma problem z matrixem, na Marsie sytuacja wyglada o wiele gorzej niz na Ziemi. To wszystko odbywa sie w roznych miejscach ukladu Slonecznego od wielu wielu epok i rozciaga sie poza niego.
Nie da sie przekazac historii tego wszystkiego, po prostu trzeba poszerzyc swiadomosc, wyjsc poza swoje uwarunkowania i uswiadomic sobie, ze jest to dziki kosmos

[Akataleptos]

Prosty fakt odnosnie matrixa:

Sa ludzie, a dalej i nie-ludzie, ktorzy stoja za kulisami i zdaje sie im, ze kontroluja cos. Wydaje sie im, ze kontroluja ludzi.

Ludzkie osobowosci sa jednak iluzoryczne.

Znowu zastosuje zasade samopodobienstwa mowiac: w rzeczywistosci nie da sie kontrolowac iluzorycznego swiata Nie mozna realnie wplywac na cos i manipulowac czyms, co nie ma prawdziwej natury. Nie da sie manipulowac innymi ludzmi, bo nie ma zadnych innych ludzi.

Aby manipulowac innymi, trzeba najpierw samemu zasnac. Nie da sie tego ominac.

Taka jest genialnie prosta natura rzeczywistosci.

Jak to sie mowi: wydaje sie, ze pchasz, a to ciebie pchaja.

Ja nie widze zadnych innych ludzi, widze jakies symbole dawane przez nieskonczonosc, ktore daja rozne wskazowki i odpowiedzi. Wystarczy byc cichym.

[Akataleptos]

Kolejny przyklad zasady samopodobienstwa: im drobniej poszatkowany umysl, tym mniejsze czastki elementarne znajduje.

[Akataleptos]

[Akataleptos]

Z walka z egoizmem i swiatem, ktory tworzy na swoje podobienstwo jest tak samo jak w dragon ballu przedstawialo sie walki z "niezniszczalnymi" przeciwnikami, ktorzy porozrywani na strzepy, niespodziewanie sie odbudowywali i transformowali w silniejsza forme.

Schemat mniej wiecej taki: potwor sieje smierc i zniszczenie, rozprawia sie z wszystkimi przeciwnikami jakby byli z tektury. Pozniej z zaswiatow, po jakims tajemnym treningu zwielokratniajacym moc, wraca dobry wojownik swiatla. Role sie odwracaja, przeciwnik nie ma szans, ale ten dobry zamiast go wykonczyc, bawi sie z nim, popisuje sie przed nim swoja moca, tymczasem ten zly, zostawil kawalek jakiegos "gluta" za skala i w niespodziewanym momencie pochlania kilku innych wojownikow i ten "potezny" znow nie ma szans.

Filmik

Na poczatku jest pokazane tworzenie implozji

Kiedy czlowiek uswiadamia sobie, ze juz wygral, ze jest on zwyciezca i jest wolny, to moze przygotowac sie na takiego "gluta zza skaly", ktory bedzie szukal sposobu na zwielokrotnienie swojej mocy.

Gdzie lezy blad? Nie ma zadnych wygranych i zwyciezcow, bo walka byla nierzeczywista i to ego ja tworzy, wiec nie mozna wygrac z nim w jego swiecie.

Cytat:

"Centrala" matrixa, nadajaca sygnal czakr znajduje sie w pierscieniach Saturna. To jest cos w rodzaju "bitwy" pomiedzy "Satanem", a "Sanat Kumara", zwanym tez Chrystusem, personifikacja Slonca.

To jest walka tylko w mniemaniu tego pierwszego. Najpierw komus sie zdawalo, ze sie zbuntowal i zostal wygoniony i ze tworzy cos odwrotnego w oderwaniu od swiata z ktorego, jak wydawalo sie, odszedl i w wyniku tego blednego widzenia prowadzi walke z wlasnymi wyobrazeniami. Jest w stanie nieustannego zagrozenia, bo wydaje mu sie, ze ktos go atakuje, a poddanie sie moze pozbawic go tego czym jest i co osiagnal, a co w ogole nie mialo miejsca. Nie jest to mozliwe, by jeden "Syn Boga" zaatakowal drugiego, bo tylko jeden "Syn" (czy raczej Sun/Slonce) jest prawdziwy.

[Akataleptos]

Samoobserwacja wlasnych zachowan i reakcji przede wszystkim.

Kiedy jeden czlowiek rozmawia z drugim, to nieswiadomie reaguje rowniez na jego wyglad, ubior, ton glosu, miejsce spotkania i te wszystkie nieuswiadomione reakcje sa tym, co czlowiekiem steruje.

Nie chodzi o to, by zaczac myslec lepiej o ludziach. Nie da sie zaplanowac nastepnej mysli, to niemozliwe, jak wiec cos takiego jak pozytywne myslenie moze dzialac?

Chodzi o to, by uswiadomic sobie reakcje zachodzace w organizmie, a nastepnie dochodzic do tego, skad one sie wszystkie biora i do kogo naleza. Ostatecznie dochodzi sie do tego, ze wszystkie one maja swoj jeden korzen, to mysl "ja jestem tym cialem, ktore nalezy chronic przed atakiem". Ale ta mysl nie ma zadnego wplywu na prace ciala, nie jest nim.
Gdy dociera sie do tego, w czym ta mysl sie pojawia, ona przestaje miec jakakolwiek moc, bo okazuje sie niczym.

Czlowiekowi sie zdaje, ze ma jedna niezmienna osobowosc, podczas gdy w nieswiadomosci, w wyniku negatywnych przezyc, nieustannie dokonuje sie mnozenie wzajemnie sprzecznych osobowosci, walczacych ze soba.

Jestem swiadomy glosu oceniajacego ludzi, tego, ze cos mu sie nie podoba, jego szczekania, jak malego, wystraszonego pieska, oraz jego poczucia bycia zaatakowanym i zranionym. Tego nie da sie wylaczyc, mozna to po prostu sobie uwiadomic i rozpoznac jako nicosc. Obrazki jakie generuje ten glos, "martwy logos", nie sa ani straszne, ani smutne, ani nie powoduja zadnych konsekwencji, bo sa po prostu niczym. Nie ma wiec sensu wspolczuc innym, nieszczesliwym osobowosciom, bo samo w sobie to nie posiada czucia. Nie da sie wspolczuc ograniczeniom. Mozna ogarnac wspolczuciem tylko to, co stoi za myslami i czym czlowiek jest, a nie to czym sie zdaje.